zor sürekli aynı şeyi yaşamak.. değişiyor, değişecek diye kendini kandırırken son kaldığın yerden yaşamak. herkes gibi olmak isteyip becerememek, bunu kendine bir türlü yakıştıramamak, elini-kolunu nereye koyacağını, uzuvları-bedeni nasıl hareket ettireceğini kestirememek.. kendi bedenine yabancı olmak, zor işte söyleyecek sözler varken susmak, sustuğun için kendine kızmak, kimi zaman söyleyecek söz bulamadığın için kızmak, kendinle kavgalı olmak..
öyle zor ki duygular gözlerde birikmişken öylece kalabilmek..
